Vrouwen

Vroeger had ik in onze grote boekenkast één en later twee plankjes voor fotografieboeken. Sinds de eerste echte grote aanschaf van een fotografieboek in 1981 groeide het aantal exemplaren tot 170 of daaromtrent. Met de komst van de e-reader zijn ook steeds meer 'andere' boeken vervangen door digitale exemplaren. De kringloop is er blij mee en ik ook, want het aantal fotoboeken groeit gestaag.

Laatst moest er worden gereorganiseerd in dit heiligdom. De boeken gingen van de plank en na een stofbeurt weer er op. De stapeltje klopten niet meer helemaal en dat was reden om de manier van optasten te herzien. Moeten Meyerowitz, Shore en Sternfeld op één plank (eigenlijk wel maar zo'n grote plank heb ik niet)? Wat heb ik van de Düsseldorfer Fotoschule? Is het zinvol Amerikanen en Britten te groeperen (nee)? Welke boeken moeten staan en welke liggen? Ik heb nog altijd angst dat grote boeken gaan uitzakken als ik ze staande in de kast zet. Op die vraag heb ik nog geen antwoord. De allergrootste leg ik maar plat, zoals enkele exemplaren van Gregory Crewdson.

Omdat ik even aarzelde waar ik Sally Mann zou parkeren kwam ik op het idee een plank te reserveren voor vrouwelijke fotografen. Ziedaar: dit is wat ik aan vrouwelijke fotografen in huis heb.

 

 

Wel een bont gezelschap. Dorothea Lange en Imogen Cunningham, Mary Ellen Mark, Eve Arnold (gezien in Gemeentemuseum Helmond, 2013), Robin de Puy (gezien in Fotomuseum Den Haag, 2016 en in Bonnefantenmuseum 2018), Francesca Woodman (gezien in Foam, 2015), Annie Leibovitz, Inge Morath, Marie Cécile Thijs (gezien in Museum aan het Vrijthof, 2015), Sally Mann (gezien in Fotomuseum Den Haag, 2009). En Lieke Anna was in 2019 op bezoek bij onze fotoclub.

Elf vrouwen in mijn fotoboekenkast. Goeie zaak. Ik heb me nog éven afgevraagd of deze groepering compleet incorrect is, of juist wel geëmancipeerd. Ik ken de dagkoers niet.

De mooiste? Sally Mann. Fantastische fotograaf, uitstekende schrijver (-afe, -ster ?).