Evert Thielen en Annie van Gemert

Op een donderdagochtend naar Venlo voor Evert Thielen. En passant kwamen we Annie van Gemert tegen...

Het Limburgs Museum is een vreemde architecturale schepping. Het ontvangstgebouw lijkt niet bij het museum te horen, alsof twee architecten de opdracht niet goed begrepen hebben: het ontvangstgebouw is met loopbruggen aan het expositiegebouw geknoopt. Ik moest aan Escher en Zweinstein denken. Liften hebben aan twee zijden deuren, om de vloeren die niet op elkaar aansluiten, nog enigszins met elkaar in verband te brengen. Op de terugweg moet je echt even kijken waar je bent en hoe je weer bij de uitgang komt.

Als je rond 11:00 uur uit de trein stapt, rolt een grijze golf richting museum. Het ligt tegenover het station en het is direct duidelijk dat de grijze massa (waar we ons toe rekenen) Thielen als doel heeft. Ook later op de dag is het op de terrassen in de binnenstad duidelijk, dat de 65+ers niet alleen het openbaar vervoer, maar ook de rest van de economie op gang houden ;-)
Nog een treintje later wordt het wel druk, eigenlijk te druk om rustig te kijken. Dat leidt tot té gehaast langs de werken lopen, de rust is weg. Thielen is een schilder die veel publiek trekt, ondersteund door aandacht op televisie. Hier de zaal De vrouw als tolk.
In die zaal treffen we onder andere De Nieuwe Orde, 2015. Thielen plaatst een miss Universe (?) met sjerp en tiara in de Rotunda van het Altes Museum te Berlijn. De Rotunda is een pantheon, compleet met cassetteplafond, van Karl Friedrich Schinkel, 1830. De miss weet zich omringd door goden.. Rechts een eigen foto van die zaal, 2011.
De vrouwen hebben een ondergeschikte rol in deze schilderijen: ondergeschikt aan de compositie. We zien gesprekken en lezende vrouwen.
De zaal met protretten en stillevens. Thielen maakte ook werk in opdracht, mede om inkomsten te verwerven. Hier het Drieluik familie Kampert, 2010. Het is opgesteld in een glazen kubus om de achterzijde te kunnen tonen.
Het veelluik Bellenhof, 2005, 350x450 cm. Thielen is bekend om zijn monumentale veelluiken. In 2005 kreeg hij opdracht de geschiedenis van het landgoed Bellenhof nabij Antwerpen te schilderen. Het kasteel kreeg tijdens het uitvoeren van de opdracht een andere functie, waardoor besloten is de derde kant van het veelluik niet af te maken.
Het veelluik Unified, 1992-1996, 350x450 cm. Unified is een lofzang op het bedrijf Sara Lee Holdings, in opdracht geschilderd. In gesloten toestand toont het alle facetten van het bedrijf, in open stand (boven) toont het veelluik ontspanning na het werk.
Ieder uur worden de panelen van de veelluiken geopend/gesloten, met toelichting door museummedewerkers. Waar de medewerkers langs de stellages lopen, trekken ze een massa toeschouwers met zich mee: de opening/sluiting is een fraai spektakel.
Hier de 'derde opening' van het Veelluik Het verlangen, 1992-2002, grootste afmeting: 450x286 cm. In deze toestand toont het schilderij het vervulde verlangen, een gezin.

Annie van Gemert: Boerenkracht...

Nog tot en met 2 juni 2019 is in het Limburgs Museum de fototentoonstelling Boerenkracht – Generaties in beweging te zien. Een in verhouding zeer rustige omgeving, want Van Gemert is nu eenmaal minder bekend dan Thielen - of zal het de fotografie zijn tegenover de schilderkunst?

Documentair fotograaf Annie van Gemert toont op de benedenverdieping van het expositiegebouw een aantal foto's waarvoor ze door heel Limburg trok. Ze vertelt over het boerenleven en laat daarbij hypermoderne bedrijven zien, maar ook keukentjes van boerenfamilies die sinds de jaren '50 niet meer zijn veranderd. Het is een aardige bezigheid om in gedachten de in de summiere fotobijschriften genoemde plaatsnamen op de kaart te plaatsen.

 

Van Gemert levert een verscheidenheid aan opnamen. Soms winters, maar vaak ook warme, zomerse oogst-foto's.
Van Gemerts foto’s tonen bloeiende agrarische ondernemingen, groot en innovatief - maar ook traditionelere boerenbedrijven die moeten vechten voor hun bestaan. Het resulteert soms in eenvoudige snapshot-achtige opnamen, maar vaak ook in prachtige geënsceneerde groepsportretten op de binnenplaats, in het veld of in de wijngaard, zoals hierboven rechts: Domaine Salamander, Wijnbouw, Eijserheide 2018.
Afwisselend omvat de expositie banners met toelichtende tekst, een randloos op foam gedrukte matte foto, en een aantal in passe-partout gevatte opnamen.