Bondsfotowedstrijd 2018 in cijfers

Twee keer iets doen creëert en traditie. Daarom hierbij voor de derde keer de cijfers van de Bondsfotowedstrijd 2018, gegenereerd uit 1683 ingezonden foto's en 156 winnaars. Met dank aan FransA.

De uitslag in genres

Mijn club, de Culemborgse Fotoclub Lek en Licht, heeft in tegenstelling tot vorig jaar slecht gepresteerd bij de Bondsfotowedstrijd 2018. De club staart naar de navel, op zoek naar de oorzaken.

Wederom heb ik de sticker-winnende foto’s en die van de topclubs geïnventariseerd. In welke genres speelt zich de BFW af en hoe zit het anderszins met de keuze van de fotografen en de jury?

De scores voor de BFW 2018 heb ik vergeleken met die van 2017 en 2016. In 2016 waren dat er 42 stuks, in 2017 steeg dat aantal tot 190 en in 2018 waren het er 156.

Het gaat in de onderstaande tabel dus om 156 toppers en niet om het totale deelnemersveld dat in 2018 maar liefst 1683 inzendingen groot was.

Neem alles met een korrel zout en een schepje ironie, het gaat 'om de aardigheid'.

 

Deze tabel gaat over stickerwinnaars en winnende clubs

Toelichting op de tabel

De korrel zout waarmee je deze tabel moet lezen, slaat vooral op de indeling in genres. Is een foto een straatfoto, of ligt het accent op de activiteit van de getoonde mensen? Is iets een portret van twee mensen of ligt de nadruk op het interieur waarin ze zich bevinden? De indeling is van mij en dus volkomen arbitrair...

Er zijn weinig spectaculaire verschillen, zo moet de conclusie luiden. Straatfotografie lijkt wat toe te nemen, zuivere topographics komen in de winnaarsgalerij nog steeds nauwelijks voor.

Mijn indeling in kleurvarianten lijkt helder, maar staat op losse schroeven door de met sprongen toenemende nabewerking. Over het kleurgebruik valt daardoor steeds minder met zekerheid te zeggen, de grenzen worden vager. Er is vrijwel geen foto meer die zuivere, ongemanipuleerde kleuren laat zien. Waar ik 'kleur' scoor, is er meestal wel wat aan de hand, ook in portretten. Verder naderen veel foto's de HDR. In zwartwit zijn erg zware contrasten meer regel dan uitzondering.

Conclusie

Een foto met een normale contrastomvang en natuurlijke helderheidsverlopen is in de Bondsfotowedstrijd geen mode. Het zone-systeem van Ansel Adams is verdrongen door Nik-filters, constateer ik met spijt; vakbekwaamheid maakt plaats voor snelle klikken.

Zonder manipulatie geen prijs.

Apparatuur

Niet omdat het moet, maar omdat het met software redelijk eenvoudig is om de exif-gegevens van een groot aantal foto's in een tabel te plaatsen: hierbij de merken.

 

Canon en Nikon lijken toch een fractie in te leveren aan andere merken... De smartphones zijn voornamelijk iPhones, en een enkele Huawei of Microsoft.

De leeftijd van de foto's

Héél merkwaardig: nadat ik vorig jaar stelling nam tegen de archiefwedstrijd die sommige fotografen er van maken, is uit de wedstrijdvoorwaarden de regel geschrapt (!) dat 'gelet op de aard van de wedstrijd recent werk wordt verwacht'.

Dat was een bewuste beslissing. De secretaris van de Fotobond, Andries van Hooidonk, antwoordde op een vraag mijnerzijds:

De term 'recent' heeft idd ter discussie gestaan. Er is geen periode bij aangegeven en willen wij dat ook wel? Veel belangrijker is, dat de foto vernieuwend is en inspireert. Natuurlijk is één van de doelen van een wedstrijd, dat mensen er actief mee aan de slag gaan, maar is hun oudere werk niet goed genoeg? Moderne digitale wizzkids willen nogal eens een foto samenstellen uit oude componenten en daar fantastische resultaten mee bereiken. dat zijn dan echte creaties en al veel minder registraties. De datum die in de exif staat speelt dan geen enkele rol meer.
Het blijft dus lastig. Bij een wedstrijd als Foto Online willen wij een zo laag mogelijke drempel neerleggen. Iedereen moet iets van zijn werk kunnen laten zien, al dan niet op genre. Echte kwaliteit komt vanzelf bovendrijven en daar genieten wij met z'n allen weer van.

Nog één keer de leeftijden, van de BFW 2018 en 2017 (bij klikken op de afbeelding wordt hij iets groter):